beş, altı yıl öncesinden bir sabaha uyandım.
babaevi'ndeyim; kardeşimle uyumuşum
tıka basa dolu midemle.
ruhum da doymuş neşeye; güzelliğe...
...
herkeslerden önce uyanıp mutfağa koştum.
sert bir kahve; sert bir sigara.
derin derin içime çektim o anı.
ankara'da her "tükenmiş" hissettiğimde sığınırım diye.
...
şuan, burada
dünyanın tüm kötülüklerinden korunduğumu biliyorum.
babam gelir ve bütün kötüleri döver.
annem gelir ve gözyaşlarımı siler.
bu duygusallığı hemen şimdi noktalıyorsam
sevdiklerini yitirmiş olanlara saygımdandır.
...
asla sırtınızı dönemediğiniz,
asla gözünüzü yumamadığınız bir hayat sürmek öyle zor ki...
annenin, sevdiceklerin sesinden ötesini bulamamak öyle çaresiz kılıyor ki...
ama
var'lar ve hayatımdalar.
çok şükür.
madem ki her pazılda mutlak bir parça eksik,
ben de "eyvallah" diyorum
ve
felekten çaldığım sabahın keyfini sürüyorum.
mutlu günler.
31.08.2011, istanbul.